حافظ حمیدی

حافظ حمیدی . [ ف ِ ظِ ح ُ م َ] (اِخ ) محمدبن فتوح بن عبداﷲ الازدی المیورقی الحمیدی، مکنی به ابوعبداﷲ. مورخ و محدث اندلس . مولد وی بسال ٤١٨ هَ . ق ./ ١٠٢٧ م . او سفری به مصر و مکه و دمشق کرد و به بغداد سکنی گزید و بسال ٤٨٨ هَ . ق . بدانجا وفات یافت . او راست : «جذوةالمقتبس فی اخبار علماءاندلس » و «تاریخ اسلام » و «الذهب المسبوک فی وعظ الملوک » و «تسهیل السبیل الی علم الترسیل » و «الجمع بین الصحیحین » در حدیث (خطی ). (الاعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٦٣).