حافظ عجم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حافظ عجم . [ ف ِ ع َ ج َ ] (اِخ ) یکی از شعرای عثمانی که در زمان سلطان سلیم خان ثانی میزیست . وی با برادرش قوقله عجم از ایران آمده و مدّتی در مرزیفون اقامت گزید و سمت مدرّسی مدرسه ٔ علی پاشای قسطنطنیه را داشت، و به اکثر علوم و فنون واقف بود، و تألیفات و اشعار و حتی عنوان کتابهای وی طرز غریبی دارد. از اشعار اوست : خوشا که میکده کنجنده بر یتاغم اوله اَلِم اَیاغم اوله کاسه دن فراغم اوله . (قاموس الاعلام ترکی ).
حافظ عجم . [ ف ِ ع َ ج َ ] (اِخ ) رومی، محمدبن عادل . متوفی در حدود ٩٠٠ هَ . ق . او راست : ارجاع العلم الی نقطة. (کشف الظنون ج ١ ص ٨٢).