حافظ مزی

حافظ مزی . [ ف ِ ظِ م ِزْ زی ] (اِخ ) یوسف بن عبدالرحمان بن یوسف القضاعی الکلبی، ابی الحجاج دمشقی مزّی . محدثی در دیار شام . مولد وی بسال ٦٥٤ هَ . ق ./ ١٢٥٦ م . در ظاهر حلب، و او در مزة از نواحی دمشق نشأت یافت و به شهر دمشق بسال ٧٤٢ هَ . ق .١٣٤١/ م . درگذشت . وی در لغت و حدیث و رجال ماهر است، و تألیفاتی چند دارد، ازجمله «تهذیب الکمال فی اسماءالرجال » و «الاطراف » (در حدیث، خطی ) و «المنتقی من الاحادیث » (خطی ) . کتانی گوید: حافظ ابوسعید علائی کتابی در شرح احوال مزی نوشته ونام آنرا «سلوان التعزی بالحافظ ابی الحجاج المزی » نهاده است . (الاعلام زرکلی ج ٣ ص ١١٨٠ و ١١٨١). و رجوع به فهرس الفهارس ١:١٠٧ و القلائد الجوهریة (خطی ) شود.