حامة

حامة. [ م َ ] (ع اِ) خاصه ٔ مرد از اهل و اولاد، و خویشان و قبیله . ◄ شتران گُزیده . در احوال پرسی گویند: کیف الحامة و العامة.

حامه . [ م َ ] (اِخ ) حمداﷲ مستوفی آنرا یکی از بلاد افریقیه گفته که در اقلیم دوم و سوم واقع است . و در حاشیه نسخه ٔ بدل حمه و حمد و حمیه آمده است . رجوع به نزهةالقلوب مقاله ٔ ٣ ص ٢٤٦ شود. حامه و بلش در مالقه در غرب اندلس واقعند. رجوع به الحلل السندسیة ج ١ ص ٢٠٦ شود.