حامد قزوینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حامد قزوینی . [ م ِ دِ ق َزْ ] (اِخ ) شمس الدین ابوالرضا حامدبن ابی المظفر قزوینی، معروف به ابن العمید. تفلیسی او را یاد کرده گوید: مولد وی قزوین بسال ٥٤٨ هَ .ق . و در مراغه نزد مجد جیلی و در بغداد نزد سدید سلماسی و فخر نوقانی علم آموخت، او حدیث شنیده و حدیث گفته است، و بر قطب نیشابوری قرائت کرده و با او بسال ٥٧٦ به شام شده، و متولی قضاء حمص گشته و سپس به حلب منتقل گردیده، و در آنجا درس گفته است و به سال ٦٢٦ وفات یافت . (اعلام النبلاء در تاریخ حلب ج ٤ ص ٤٠١).