حبیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حبیب . [ ح َ ] (اِخ ) قِرفه ٔ عوذی . شاعری است از عرب .

حبیب . [ ح ُ ب َ ] (اِخ ) ابن فهدبن عبدالعزیز الثانی . شیخ است اسماعیلی را.

حبیب . [ ح َ ] (اِخ ) ابن محمد. وی از پدر خود از ابراهیم صائغ روایت دارد، و عبدالرحیم بن منیب از وی روایت کند. و این ابراهیم صائغ همان است که حبیب بن ابی حبیب خرطوطی از وی روایت میکرد. رجوع به این اسم و لسان المیزان ج ٢ ص ١٧٢ شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

خلیل، دوستدار، دوست، رفیق، محب محبوب، معشوق، یار ≠ دلازار، رقیب ولی ≠ عدو، دشمن