واژه جو

حجازی عدوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حجازی عدوی . [ ح ِ ی ِ ع َ ] (اِخ ) (شیخ ...) فرزند عبدالمطلب عدوی . او راست : حاشیه بر شرح شیخ محمدالامیر مالکی در فقه مالک، بسال ١٢٠١ هَ . ق . ازتألیف آن فراغت یافت و با حاشیه ٔ امیر بنام ضوء الشموع، یکجا در دو جلد بسال ١٣٠٤ چاپ شده است و نیز او راست : شرح بر همان کتاب . (معجم المطبوعات عربی ).

معنی حجازی عدوی | واژه جو