حجب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- پوشانیدن.<BR>۲- منع کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- پوشانیدن. ۲- منع کردن.
(حُ) [ ع. ] (اِ.) شرم، حیا.
(حُ جُ) [ ع. ] (اِ.) جِ حجاب ؛ پردهها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجب . [ ح ُ ج ُ ] (ع اِ) ج ِ حجاب . (ترجمان عادل بن علی ) پرده ها : دیده ها باید سبب سوراخ کن تا حجب را برکند از بیخ و بن . مولوی . ♦ حجب فوق دماغ .
حجب . [ ح َ ج َ ] (ع اِ) مجرای نفس . (منتهی الارب ).
حجب . [ ح َ ج ِ ] (ع اِ) پشته . (منتهی الارب ). المة. اجمة.
واژگان فارسی سره واژهدان
کمرویی، شرم