حجر شجری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجر شجری . [ ح َ ج َ رِ ش َ ج َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) داود ضریر انطاکی در تذکره گوید: حجر شجری، المرجان . و ابن البیطار در مفردات گوید: هوالبسد و قد ذکر بالباء. در تحفه ٔ حکیم مؤمن نیز آمده است که حجر شجری بسد است و صاحب اختیارات بدیعی نیز گوید: حجر شجری بسداست و گفته شد. رجوع به بسد و مرجان شود . و آن برزخ است میان نبات و جماد.