حجلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجلان . [ ح َ ] (ع اِ) ج ِ حجل .
حجلان . [ ح َ ج َ ] (ع مص ) جهجهان رفتن زاغ . برجستن مرغ و پندی و شتر پی کرده در رفتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ برجستن در رفتن به یک پای . لی لی کردن . ◄ دیر نهادن پای برداشته را در رفتن . ◄ خرامیدن .