حجیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجیة. [ح ُ ج َی ْ ی َ ] (اِخ ) ابن مضرب . شاعر عرب . او راست : اخوک الذی ان تدعه لملمة یجبک و ان تغضب الی السیف یغضب . (عیون الاخبار ابن قتیبة ج ٣ ص ٥).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجیة. [ح ُ ج َی ْ ی َ ] (اِخ ) ابن مضرب . شاعر عرب . او راست : اخوک الذی ان تدعه لملمة یجبک و ان تغضب الی السیف یغضب . (عیون الاخبار ابن قتیبة ج ٣ ص ٥).