حجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجین . [ ح َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ. شاعری از عرب . رجوع به عقدالفرید ج ٣ ص ٣٠٥ چ محمد سعیدالعریان شود.
حجین . [ ح ُ ج َ ] (اِخ ) ابن المثنی . محدث است . (منتهی الارب ).
حجین . [ ح ُ ج َ ] (اِخ ) ابن المثنی . ابوعمر.تابعی است .