حذمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حذمة. [ ح ُ ذَ م َ ] (اِخ ) نام اسپی است . (منتهی الارب ).
حذمة. [ ح ُ ذَ م َ ] (ع ص ) زن کوتاه بالا. (مهذب الاسماء). و در منتهی الارب آمده است : کوتاه که گام نزدیک گذارد. در مؤنث و مذکر یکسان است . (اقرب الموارد).