حرارت غریبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرارت غریبی . [ ح َ رَ ت ِ غ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گرمی غیرطبیعی که خلقی و اصلی نباشد، چنانکه گرمی که از ملاقات آفتاب بمزاج درآید وگرمی دوا و گرمی تعفن که در بدن واقع شود و گرمی که از حرکت پیدا شود. (غیاث ) (کشاف اصطلاحات الفنون ).