حراف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حراف . [ ح ِ ] (ع مص ) محارفة. رجوع به محارفة شود.

حراف . [ ح َرْ را ] (از ع، ص ) در تداول فارسی زبانان، تیززبان . طلیق اللسان . فصیح . گویا از کلمه ٔ حرف عربی که در تداول فارسی بمعنی سخن است این وصف ساخته شده .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پرچانه، پرحرف، پرگو، زیاده‌گو، حرف فشان بیهوده‌گو، چاخان، مکثار، وراج زبان‌آور، سخنران، نطاق ≠ کم‌حرف، گزیده‌گو