حرج

(حَ رَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- تنگی، فشار.<BR>۲- جای تنگ.<BR>۳- گناه، بزه.<br>

(حَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- تنگی، فشار. ۲- جای تنگ. ۳- گناه، بزه.

حرج . [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حَرَجة. (معجم البلدان ).

حرج . [ ح َ رَ ] (ع مص ) خیره شدن چشم . ◄ حرمت . حرام شدن چیزی . ◄ بحث . ◄ تنگی . (مهذب الاسماء). تنگ شدن . تنگی دل . (زمخشری ) (ترجمان عادل ). تنگ بودن .

حرج . [ ح ُ ] (ع ص، اِ) حرجوج . حرجج .

بزه، تقصیر، جرم، گناه تنگی، ضیق، فشار، مضیقه اعتراض، باک درماندگی دلتنگی پرهیز، مسئولیت، تلطیف

صَدْرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً «حرج» (بر وزن حرم) در لغت به معناى تنگى فوق العاده و محدودیت شدید است; و این حال افراد لجوج و بى ایمان است که فکرشان بسیار کوتاه و روحشان فوق العاده کوچک و ناتوان است. و کمترین گذشتى در زندگى ندارند و در اصل، به معناى مرکز اجتماع درختان در هم پیچیده است، سپس توسعه یافته و به هر نوع گرفتگى و ضیق اطلاق شده است و از آنجا که اجتماع و انبوه جمعیت، توأم با تنگى و ضیق مکان و کمبود جا است، این کلمه به معناى «ضیق و تنگى»، «ناراحتى» و «مسئولیت و تکلیف» آمده است، و در سوره «توبه» به معناى اخیر، یعنى مسئولیت و تکلیف مى باشد.(7)