حرف تعظیم

حرف تعظیم . [ ح َ ف ِت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حرف تعجب . شمس قیس در عنوان حرف تعظیم و تعجب گوید: الفی است که در اواخر بعضی نعوت فایده ٔ تعظیم و تعجب دهد، چنانکه پاکا آفریدگارا، بسا مال که فلان دارد. و چنانکه شاعر گوید: اگر شاه غازی نکردی هنر ور ایزد مر او را ندادی ظفر تباها که دین محمد شدی سیاها که محراب و منبر بدی . (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص ١٥٥).