حرف حفظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف حفظ. [ ح َ ف ِ ح ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پساوند نگهبانی . شمس قیس گوید: و آن باء و الف و نونی است که در اواخر اسماء معنی نگاه داشتن آن چیز دهد، چنانکه گله بان و باغبان و دربان . (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص ١٧٧).