حرف خروج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف خروج . [ ح َ ف ِ خ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شمس قیس گوید: آن است که حرف وصل بدو پیوندد، وآنرا از بهر آن خروج خوانند که شاعر از حرف وصل بواسطه ٔ آن تجاوز کرده و بیرون تواند گذشت و چون حروف وصل معلوم است خروج را به امثله حاجت نباشد. (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص ٢٠١). رجوع به حرف وصل شود.