حرفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حِ فِ) [ ع. حرفة ] (اِ.) پیشه، کار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حِ فِ) [ ع. حرفه ] (اِ.) پیشه، کار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرفة. [ ] (اِخ ) ابن مالک بن ثعلبةبن غیم بن حبیب بن کعب بن یشکر. پدر بطنی از عرب . (سمعانی ص ١٦٤).
حرفة. [ ] (اِخ ) ابن خزیمةبن زیدبن لیث بن اسلم . بطنی از عرب . (سمعانی ).
حرفة. [ ح ُ ف َ ] (ع اِ) یکی سپندان . یکی حُرف .
واژگان فارسی سره واژهدان
کار، شگرد، پیشه