حزون

حزون . [ ح َ ] (ع ص، اِ) گوسفند بدقلق . شاة سیئةالخلق . بز بدخو. گوسپند بدخو. (منتهی الارب ). ◄ کثیرالحزن . ◄ ج ِ حزن، به معنی زمین درشت و سنگلاخ : بردیم ناز حیزان تا ایر سخت بود چون ایر سست گشت چه حیزان و چه حزون . سوزنی . و ینبت [ آمارنطن ] فی اماکن و عرة و فی حزون الارض . (ابن البیطار).