حزینی استرآبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزینی استرآبادی . [ ح َ ی ِ اِ ت َ ] (اِخ ) میرسیدحسن قاضی استرآبادی است . میرعلی شیر طبع او را ستوده و سام میرزا گوید عبیدخان ازبک وی را به جرم شیعیگری در ٩٣٩ هَ . ق . بکشت و در آتشکده نامش حسن آمده و احوالش در روز روشن بنقل از نگارستان سخن و قاموس الاعلام نیز دیده میشود. (ذریعه ج ٩ ص ٢٣٥). او راست : توان به هجر تو آسان وداع جان کردن ولی وداع تو آسان نمیتوان کردن . (مجالس النفایس میر علی شیر، ص ٧٨) (تحفه ٔ سامی ) (قاموس الاعلام ترکی ).