حسام خویی

حسام خویی . [ ح ُ م ِ خ ُ ] (اِخ ) حسام الدین حسن بن عبدالمؤمن متخلص به حسام و ملقب به مظفری از شاعران سده ٔ هفتم در ماردین است . او راست : «نصیب الفتیان » در مقابل نصاب الصبیان و «تحفه ٔ حسام » در لغت فارسی به ترکی و «ملتمسات » در ٤٠٠ رباعی و «قواعدالرسائل » در انشاء که این به فارسی خالص است و در رجب ٦٨٤ هَ . ق . نگاشته شده و«نزهةالکتاب » در امثال، که در محرم همان سال نگاشته است . احوال وی در دانشمندان آذربایجان ص ١١٣ و فهرست دانشگاه ج ٢ ص ٢٩٢ و فرهنگنامه های عربی به فارسی ص ١٢٦و مقدمه ٔ همین لغت نامه و ذریعه ج ٩ ص ٢٣٦ آمده است .