حسن ادب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن ادب . [ ح ُ ن ِ اَ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خوش رفتاری کردن : منظور خردمند من آن ماه که او را با حسن ادب شیوه ٔ صاحب نظری بود. حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن ادب . [ ح ُ ن ِ اَ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خوش رفتاری کردن : منظور خردمند من آن ماه که او را با حسن ادب شیوه ٔ صاحب نظری بود. حافظ.