واژه جو

حسن تنک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن تنک . [ ح ُ ن ِ ت ُ ن ُ ](ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسن سهل و ضعیف : حسن تنک بتان چه بینم از دیدن آفتاب توبه . عرفی (از آنندراج ).

معنی حسن تنک | واژه جو