حسن حضرمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن حضرمی . [ ح َ س َ ن ِ ح َ رَ ] (اِخ ) ابن علی . او راست : کتاب الحدیث . (ذریعه ج ٦ ص ٣٢٢ بنقل از فهرست شیخ طوسی ).
حسن حضرمی . [ ح َ س َ ن ِ ح َ رَ ] (اِخ ) ابن محمد. او راست : کتاب الحدیث . (ذریعه ج ٦ بنقل از نجاشی ). و ممکن است این کلمه با ماده ٔ پیش یکی باشد.
حسن حضرمی . [ ح َ س َ ن ِ ح َ رَ ] (اِخ ) رجوع به حسن باشعیب شود.