حسن رضوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن رضوان . [ ح َ س َ ن ِ رِ ] (اِخ ) (الشیخ ...) حسینی خالدی عمرانی طریقة. در ١٢٣٩ هَ . ق . در شهر بدیریة بنی سویف متولد شد و اجدادش در شام بودند. وی علوم را در جامعالازهر آموخت و در ١٢٦٥ هَ . ق . به قصبه ای منتقل شد و در١٢٨٤ هَ . ق . به حجاز رفت و در سال ١٣١٠ هَ . ق . دربردونه درگذشت . او راست : «روض القلوب المستطاب یا مطهرةالنفوس و روض القلوب » به نظم در تصوف که با مقدمه در ترجمه ٔ مؤلف در سال ١٣٦٢ هَ . ق . چاپ شده است .