حسن شاملو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن شاملو. [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن حسین خان . دیوانی در سه هزار بیت دارد و از طرف شاه عباس اول حاکم هرات شدو خوشنویس نیز بود. در ١٠٥٢ هَ . ق . درگذشت . خطاطان وی را با حسن کرمانی ملقب به حسنین کرده اند. احوالش در تذکره ٔ نصرآبادی ص ٢٠ و آتشکده ٔ آذر ص ١٢ و روز روشن ص ١٧٢ و تذکره ٔ غنی ص ٤٣ و امتحان الفضلا ج ٢ ص ٤٠ صص ٢٣٥ - ٢٥٠ و ذریعه ج ٩ ص ٢٤٣ و ریاض العارفین ص ٦٨ و نمونه ٔ خطوط خوش شاهنشاهی و قاموس الاعلام ترکی آمده است .