حسن شسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن شسته . [ ح ُ ن ِ ش ُ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسن در غایت صفا و بها : این حسن شسته ای که تو داری نداشت صبح هر چند گرد چهره ٔ او آفتاب شست . سالک یزدی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن شسته . [ ح ُ ن ِ ش ُ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسن در غایت صفا و بها : این حسن شسته ای که تو داری نداشت صبح هر چند گرد چهره ٔ او آفتاب شست . سالک یزدی (از آنندراج ).