حسن شیرازی

حسن شیرازی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) (سید محمد...) ابن محمودبن اسماعیل بن فتح اﷲبن عابدبن لطف اﷲبن مؤمن حسینی شیرازی عسکری نجفی . در نیمه ٔ جمادی الاول سال ١٢٣٠ هَ . ق . در شیراز متولد شد و در ٢٤ شعبان ١٣١٢ هَ . ق . در سامراء درگذشت . (ذریعه ج ١ ص ١٧٣). وی در اصفهان و نجف تحصیل کرد و در نجف مرجعیت شیعه یافت و در ١٢٩١ هَ . ق . دولت عثمانی که میخواست مرکز روحانی شیعه در شمال عراق باشد او را در سامرا سکونت داد، و در همین شهر بود که فتوای تحریم استعمال تنباکو را برای ایرانیان، هنگامی که دولت انحصار تنباکو را به شرکت رژی داده بود، اعلام کرد، و موجب لغو امتیاز را فراهم ساخت . درباره ٔتاریخ واقعه ٔ تنباکو چند کتاب بنام تاریخ الدخانیة در ذریعه (ج ٣ ص ٢٥٢) یاد شده و اخیراً نیز کتابی بنام اولین مقاومت منفی از آقای تیموری درباره ٔ آن چاپ شده است . میرزاحسن شیرازی را به لقب مجدد و امام مجدد نیز خوانده اند و مؤلف ذریعه در احوال وی کتابی بنام «هدیة الرازی » تألیف کرده است و میرزا محمدعلی اردوباری (درگذشته ٔ ١٢٨٠ هَ . ق .). در نجف نیز کتابی بنام «سبائک التبر فیما قیل فی الامام الشیرازی من الشعر» تألیف کرده است . (ذریعه ج ١٢ ص ١٢٤) (ریحانة الادب )(وفیات معاصرین قزوینی ) (سبک شناسی بهار ج ٣ ص ٣٧٣).

حسن شیرازی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) رجوع به تاج الدین شود.