حسن عینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن عینی . [ ح َ س َ ن ِ ع َ ] (اِخ ) ابن حسن بن عبداﷲ عینتابی، متخلص به عینی . مدرس ادب فارسی در استانبول (١١٨٠ - ١٢٥٣ هَ . ق .). دیوان شعر و ساقینامه ٔ ترکی و چند منظومه ٔ دیگر دارد. (هدیةالعارفین ج ١ ص ٣٠١).