حسن فارسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن فارسی .[ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) کمال الدین . او راست : تذکرةالاحباب . (ذریعه از کشف الظنون ). رجوع به کمال الدین شود.
حسن فارسی . [ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن عبدالغفار (٢٨٨ - ٣٧٧ هَ . ق .). مکنی به ابوعلی . رجوع به فارسی حسن شود.