واژه جو

حسن فخر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن فخر. [ ح َ س َ ن ِ ف َ ] (اِخ ) فخرالدین ملک الشعراء هندی متخلص به فخر. درگذشته ٔ ١١٩٩ هَ . ق . او راست : «المرجئه » بفارسی، و فخرالحسن در ادب فارسی و نظام العقائد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٠).

معنی حسن فخر | واژه جو