واژه جو

حسن فردوسی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن فردوسی . [ ح َ س َ ن ِ ف ِ دَ ] (اِخ )ابن اسحاق بن شرفشاه طوسی مکنی به ابوالقاسم . درگذشته ٔ ٤١٦ هَ . ق . صاحب شاهنامه . رجوع به فردوسی شود.

معنی حسن فردوسی | واژه جو