حسن قرمطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن قرمطی . [ ح َ س َ ن ِ ق َ م َ ] (اِخ ) ابن احمد جنابی مکنی به ابوسعید قرمطی . از امرای ایشان بود. در حساء متولد و در رمله ٔ بصره در ٣٦٦ هَ . ق . درگذشت . وی در دوره ٔ عباسی خطری برای دولت بوجود آورد و دمشق را گرفت و مصر را محاصره کرد. (اعلام زرکلی از فوات الوفیات ج ١ ص ١١٥) و ظاهراً این مرد غیر از حسن جنابی گناوه ای است که در ٣٠١ هَ . ق . کشته شده و بعنوان ابوسعید جنابی در این لغتنامه یاد شده است .
حسن قرمطی . [ ح َ س َ ن ِ ق َ م َ ] (اِخ ) ابن بهرام جنابی (گناوه ای ) مکنی به ابوسعید. مقتول در حمام در ٣٠١ هَ . ق . رجوع به ابوسعید جنابی شود.