حسن متکلم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن متکلم . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ت َ ک َل ْ ل ِ ] (اِخ ) شاعر نیشابوری و شاگرد ملا ظفر هروی است . رساله یی در صنایع بدیعی بنام ملک غیاث الدین کرت ساخته . و «شاهد صادق » مرگ او را در ٧٧١ هَ . ق . نگاشته است . (ذریعه ج ٩ ص ٢٤٦). وی مداح ابورضا، کمال الدولة بوده، گوید: کمال دول بورضا کافرینش بود در خطب زین الفاظ خاطب . و این قصیده بغلط در دیوان منوچهری چاپ شده است . و اگر قصیده ٔ [ سلام علی دار أم الکواعب ... ] از حسن باشد، او مدعی است که نژادش به ساسانیان کشد زیرا که گوید: منم از نژاد بزرگان ساسان که بودند شاهان چتر و مواکب .