حسن نقشبندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن نقشبندی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابن مصطفی بغدادی قادری . ساکن دمشق و درگذشته ٔ ١١٨٢ هَ . ق . او راست : تفسیر آیه ٔ «لن ترانی » (قرآن ١٤٣/٧). «المعراج الازهر». (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٩٩).
حسن نقشبندی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن حسن بن محمد حسام الدین ساکن استانبول و درگذشته ٔ ١٢٨٤ هَ . ق . اوراست : شرح شمائل ترمذی . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٢).