حسن نوبختی

حسن نوبختی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ / نُو ب َ ] (اِخ ) ابن حسین مکنی به ابومحمدخواهرزاده ٔ سهل بن اسماعیل نوبختی و شیعی بود و در ٤٠٢ هَ . ق . درگذشت . وی «کون و فساد» ارسطو را مختصر کرده است، و نام شش کتاب دیگر او در هدیة العارفین ج ١ ص ٢٧٤ یاد شده است . و رجوع به خاندان نوبختی شود.

حسن نوبختی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ / نُو ب َ ] (اِخ ) ابن موسی مکنی به ابومحمد بغدادی شیعی متکلم . پس از سال ٣٠٠ هَ . ق . زنده بوده است . اوراست : «الاعتبار و التمییز و الانصار» و «التوحید کوچک » و «التوحید بزرگ » و «الرد علی ابی علی الجبائی » و «الرد علی ابی الهذیل العلاف » و «الرد علی اصحاب التناسخ » و «الرد علی اصحاب المنزلة بین المنزلتین » و «الرد علی اهل المنطق » و «الرد علی ثابت بن قرة» و «الردعلی الغلاة» و «الرد علی فرق الشیعة ماعدا الامامیة» و «الرد علی المنجمین » و «الرد علی القول برؤیة الباری » و «الرد علی المجسمة» و «الرد علی الواقفة» و «الاراء و الدیانات » و «الارزاق و الاجال و الاسعار» و «الاستطاعة» و «الانسان » و «الانواء» و «التنزیه و ذکر مشابه القرآن » و «المرایا وجهةالرؤیة» و «النکت علی بن الراوندی ». (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٦٨) (خاندان نوبختی ) (ذریعه ج ١ ص ٣٤ و ٥٠٧ و ج ٢ ص ٢٧ و ٣٨٩ و ج ٤ ص ٤٨٩).