حسن کبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن کبه . [ ح َ س َ ن ِ ک ُب ْ ب َ ] (اِخ ) (شیخ محمد...) ابن محمد صالح کبه ٔ بغدادی (١٢٦٩-١٣٣٦ هَ . ق .). از شعرا و علمای شیعه در سده ٔ چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون درنجف است . او راست : حاشیه ٔ وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیة الظن و الخلل فی الصلاة که در ١٣٠٧ هَ . ق . نگاشته است . (ذریعه ج ٧ ص ٢٤٩ و ج ٩ ص ٢٤٥) (ریحانة الادب ).