حسن یازوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن یازوری . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن علی بن عبدالرحمان مکنی به ابومحمد وزیر. در یازور، از خاک فلسطین بزاد، و در رمله میزیست و در ٤٤٢ هَ . ق . وزیر مستنصر فاطمی مصر شد. و سیدالوزراء و قاضی القضاة لقب گرفت، واو بود که فتنه ٔ بساسیری را بر عباسیان برانگیخت، ولیکن در پایان خودش بدست مستنصر در ٤٥٠ هَ . ق . کشته شد. (زرکلی ص ٢٣٢ از الاشارة الی من نال الوزارة).