حسنا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسنا. [ ح َ ] (اِخ ) نام کوهی نزدیک ینبع.
حسنا. [ ح َ ] (ع ص ) حسناء. رجوع به حسناء شود.
حسنا. [ ح ُ ] (ع ص ) مؤنث حسن . حسنی : بحق اسماء حسنا و علامتهای بزرگ او.... بیعت فرمانبریست . (تاریخ بیهقی ص ٣١٦).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه