حسین مروزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین مروزی . [ ح ُ س َ ن ِ م ِ وَ ] (اِخ ) ابن واقد قاضی . متوفی ١٦٠ هَ . ق . او راست : تفسیر قرآن . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٤).
حسین مروزی . [ ح ُ س َ ن ِ م ِ وَ ] (اِخ ) ابن حسن . متوفی ٢٤٦ هَ . ق . او راست : کتاب الصیام . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٤).
حسین مروزی . [ ح ُ س َ ن ِ م ِ وَ] (اِخ ) ابن محمدبن احمد مروزی یا مروروذی شافعی مکنی به ابوعلی قاضی فقیه اصولی . متوفی ٢٣ محرم ٤٦٢ هَ. ق . ١٠٧٠/ م . او راست : تلخیص تهذیب بغوی به نام لباب التهذیب و شرح فروع ابن حداد و جز آن . (معجم المؤلفین از طبقات الشافعیة) (الوافی بالوفیات ج ١١ ص ١٠٧) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٠). و رجوع به ابوعلی شود.