حسینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسینة. [ ح َ ن َ ] (اِخ ) (قلعه ٔ ...) رجوع به قلعه ... شود.
حسینة. [ ح َ ن َ ] (اِخ ) بندری است در جنوب ایران که محل صید مروارید بوده است .
حسینة. [ ح َ ن َ ] (ع ص ) تأنیث حَسین . امراءة حسینة؛ زنی صاحب جمال . زن زیبا.