حشاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشاد. [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حَشِد.
حشاد. [ ح َ ] (ع اِ) زمین نرم . (مهذب الاسماء). زمین سخت . زمین سخت که بر آن باران اندک روان گردد. (آنندراج ). ◄ زمین نرم که تا باران بسیار نبارد جاری نشود. (معجم البلدان ). و لغت از اضداد است . (آنندراج ).
حشاد. [ ح َش ْ شا ] (اِخ ) وادی است به عینه . (معجم البلدان ).