حشاش

(حَ شّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- جمع کننده یا فروشندة علف خشک.<BR>۲- معتاد به حشیش.<br>

(حَ شّ) [ ع. ] (ص.) ۱- جمع کننده یا فروشنده علف خشک. ۲- معتاد به حشیش.

حشاش . [ ح َش ْ شا ] (ع ص ) آنکه حشیش کشد. آنکه چرس و بنگ کشد. ◄ یک تن قرمطی . فاطمی . ملحد. ج، حشاشین . اسماعیلی . سبعی . باطنی . هفت امامی .

حشاش . [ ح ُ ] (ع اِ) حشاشه ٔرمق ؛ بقیه ٔ جان در بیمار و جریح . (اقرب الموارد).

حشاش . [ ح ُ ] (اِخ ) نام موضعی . و یوم حشاش ؛ نام یکی از جنگهای عرب است که بدانجا منسوب است . (معجم البلدان ).