حشاشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشاشین . [ ح َش ْ شا ] (اِخ ) لقب پیروان حسن صباح و گاه مطلق اسماعیلیان . سبعیان . باطنیان . هفت امامیان . قرمطیان . ملحدان . فاطمیان . اسماعیله . قرامطه . ملاحده . باطنیه . فاطمیة. سبعیة. رجوع به اسماعیلیه شود.
حشاشین . [ ح َش ْ شا ] (ع ص، اِ) ج ِ حَشّاش . چرس کشان .