حشرج

حشرج . [ ح َ رَ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ مکنی به ابی صخر. محدث است .

حشرج . [ ح َ رَ ] (اِخ ) ابن نباتة مکنی به ابی بکر (ابی مکرم ). محدث است .

حشرج . [ ح َ رَ ] (ع اِ) چاه در میان سنگ ریزه ها که به آب نزدیک باشد. (منتهی الارب ). چاه خرد در میان سنگریزه . (مهذب الاسماء). ج، حشارج . ◄ کوزه ٔ بسیار باریک . تنک، که در آن آب سرد گردد. (منتهی الارب ). ج، حشارج . ◄ مغاک در کوه که در آن آب صافی شود. حشرجة، یکی . ج، حشارج . ◄ نارگیل . نارجیل .