حشوم

حشوم . [ ح ُ ] (ع اِ) جویندگان .

حشوم . [ ح ُ ] (ع اِمص ) ماندگی . ◄ انقباض . بستگی . (منتهی الارب ).

حشوم . [ح ُ ] (ع مص ) فربه شدن بعد لاغری : حشمت الدابة؛ فربه وکلان شکم گردید ستور به چرا در اول بهار. (از منتهی الارب ). ◄ خوردن . چشیدن : ماحشم من طعامنا. ◄ یافتن : ماحشم الصید؛ نیافت شکاری را.