حضو

حضو. [ ح َض ْوْ ] (ع مص ) آتش افروختن . (تاج المصادر بیهقی ). افروختن آتش . (مهذب الاسماء). واشورانیدن آتش . (دهار). آتش فاشورانیدن . (زوزنی ). کاویدن و زیر ورو کردن اخگرهای آتش فرومرده را. (منتهی الارب ). حرکت دادن اخگرهای آتش را. (آنندراج ).