حضین

حضین . [ ح ُ ض َ ] (اِخ ) ابن منذر رقاشی بن حرث بن وعله بن المجالدبن یثربی بن ریان بن حرث بن ملک بن شیبان بن قرهل . یکی از بنی رقاش، مکنی به ابی ساسان . تابعی و شاعر است . بعضی کنیت او را ابوالیقظان گفته اند و برخی گویند ابوساسان لقب اوست و کنیت او ابومحمد است . او از علی (ع ) و عثمان روایت کند و او یکی از امراء جیش امیرالمؤمنین (ع ) بود و به روز صفین علم جیش به دست وی بود. و قطعه ٔ ذیل او راست : وسمیت غیاظاًولست بغائظ عدواً ولکن الصدیق تغیظ عدوک مسرور و ذوالود بالذی یری منک من غیظ علیک کظیظ. وفات او به سال ٩٧ هَ . ق . بوده . و رجوع به فهارس ١ و ٣ و ٤ و ٥ و ٦ و ٧ از عقدالفرید شود.